Skip to content

Ciche zawały mózgu i ryzyko demencji i upośledzenia poznawczego ad 5

2 miesiące ago

530 words

Jedenaście z 217 uczestników z cichymi zawałami mózgu w linii podstawowej miało zawał korowy, 202 miało zawały w lacunar – 171 w zwojach podstawy i 31 w podwzgórzu – a 4 miało zawały w móżdżku lub pniu mózgu. Czternastu spośród 30 uczestników, u których rozwinęła się demencja, miało jeden lub więcej cichych zawałów mózgu obecnych w MRI linii podstawowej, z których 7 miało wiele zawałów. Tabela 2. Tabela 2. Związek między obecnością Cichych Zawałów Mózgowych na Linii Podstawowej, Ciężkości uszkodzeń okołokomorowych i podkorowych na białą i ryzyka otępienia. Obecność cichych zawałów mózgu na linii podstawowej ponad dwukrotnie zwiększyła ryzyko otępienia, a wynik ten pozostał w dużej mierze niezmieniony po dostosowaniu do ciężkości zmian w białej masie i atrofii podkorowej (Tabela 2). Większa ostrość uszkodzeń okołokomorowych istoty białej wiązała się również ze zwiększonym ryzykiem otępienia (Tabela 2), podobnie jak większe nasilenie atrofii podkorowej mózgu (współczynnik ryzyka na wzrost o SD w nasileniu, 1,78; interwał, 1,26 do 2,51).
Nie stwierdzono istotnej różnicy w ryzyku pomiędzy uczestnikami z wynikami oceny stanu mini-mentalnego poniżej 26 i tymi z wynikiem 26 punktów lub powyżej na linii podstawowej lub pomiędzy nosicielami allelu E .4 apolipoproteiny i bez nośnika. Wykluczenie uczestników, którzy stosowali aspirynę lub doustne antykoagulanty w linii podstawowej, nie zmieniło w istotny sposób wyników. Dziewiętnastu z 30 uczestników, u których rozwinęła się demencja, poddano drugiemu badaniu MRI mózgu lub tomografowi komputerowemu; objawowy zawał stwierdzono u 3 (16 procent), a nowy cichy zawał mózgu stwierdzono u 4 (21 procent). Wskaźnik ten był wyższy niż wśród 618 uczestników bez otępienia podczas obserwacji, z których 8 (1 procent) miało objawowy zawał mózgu, a 71 (11 procent) – cichy zawał mózgu w drugim skanie MRI.
Tabela 3. Tabela 3. Związek pomiędzy obecnością Cichych zawałów mózgu w obrazowaniu rezonansu magnetycznego w latach 1995-1996 a późniejszym upośledzeniem funkcji poznawczych. Globalna funkcja poznawcza była istotnie gorsza u uczestników z cichymi zawałami mózgu w MRI linii podstawowej niż u osób bez takich zawałów (skorygowana średnia różnica w wynikach z, -0,11; przedział ufności 95%, -0,20 do -0,01). Obecność cichych zawałów mózgu na linii podstawowej wiązała się z bardziej gwałtownym spadkiem funkcji poznawczych (Tabela 3). Obecność wielu cichych zawałów wykazała silniejszy związek ze spadkiem zdolności poznawczych niż obecność pojedynczych cichych zawałów (skorygowana średnia różnica w wyniku z dla wielu zawałów, -0,34, przedział ufności 95%, -0,51 do -0,17 oraz dla pojedynczych zawałów, -0,07; przedział ufności 95%, -0,20 do 0,06). Ciche zawały we wzgórzu wiązały się z większym spadkiem wydajności pamięci, podczas gdy zawał zlokalizowany w innym miejscu powodował większy spadek prędkości psychomotorycznej (Tabela 3). Nie było związku między obecnością cichych zawałów mózgu na linii podstawowej a spadkiem wyniku oceny stanu mini-mentalnego (skorygowana średnia różnica w wyniku, -0,01; przedział ufności 95%, -0,44 do 0,33).
Rysunek 2
[przypisy: transport medyczny łódź, skierowania do sanatorium lista oczekujących, retinopatia wcześniacza ]
[przypisy: uromed koszalin, retinopatia wcześniacza, przychodnia ziemowita wrocław ]

0 thoughts on “Ciche zawały mózgu i ryzyko demencji i upośledzenia poznawczego ad 5”