Skip to content

Doustna terapia opioidowa w przypadku przewlekłego bólu obwodowego i ośrodkowego neuropatycznego czesc 4

2 miesiące ago

516 words

Podstawową miarą wyniku była zmiana w tygodniowych średnich dziennych ocenach bólu w skali wizualno-analogowej od tygodnia bazowego do ósmego tygodnia leczenia przed zmniejszeniem dawki badanego leku. Pierwotna miara wyników średnich ocen bólu dla dwóch leczonych grup została przetestowana przy użyciu powtarzanych pomiarów, mieszanych efektów dla danych podłużnych.25 Ta procedura umożliwiła wykorzystanie wszystkich danych zebranych od wszystkich pacjentów narażonych na badanie lek bez wykluczenia pacjentów z analizy lub imputacji brakujących danych. Jako wtórną analizę ponownie oceniliśmy model, wykorzystując wyniki linii podstawowej w skali wizualno-analogowej jako dodatkową współzmienną. Wtórne środki analizowane w grupie wszystkich pacjentów narażonych na badany lek obejmowały kategorię łagodzenia bólu (analizowane przez niesparowany test t), maksymalne tygodniowe pobranie kapsułki (przez niesparowany test t) i zmianę z linii podstawowej do ostatniego tygodnia leczenia Profilu stanów nastroju, Testu Modalności Symboli Cyfrowych, Skali Efektów Opiatów-Agonistów oraz Skali Opróżnień Opiatów (wszystko po analizie kowariancji). Wyniki dotyczące Wielowymiarowej Inwentaryzacji Bólu analizowano (na podstawie analizy kowariancji) tylko dla pacjentów, którzy ukończyli badanie (pacjenci, którzy kontynuowali terapię badanym lekiem przez tydzień 8). Wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną. Nie zaplanowano ani nie wykonano żadnych tymczasowych analiz.
Wyniki
Badaj pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i podstawowa pacjentów. Łącznie 100 pacjentów zostało zrekrutowanych, ale 19 nie zostało poddanych randomizacji i nie otrzymało badanego leku (14 wycofało zgodę, miało wyniki bólu poniżej minimalnego poziomu, a 4 zostały wykluczone po ocenie psychologicznej). Z 81 pacjentów, którzy otrzymywali leworphanol, 43 losowo przydzielonych do kapsułek o dużej mocy i 38 przypisanych do kapsułek o niskiej mocy było podobnych pod względem płci, wieku, rasy, przyczyny bólu, średniego dziennego bólu na linii podstawowej i czasu trwania ból (tabela 1). Dwudziestu trzech pacjentów miało ból pochodzący z ośrodkowego układu nerwowego (ból centralny po udarze lub ogniskowej zmiany w mózgu, uszkodzenie rdzenia kręgowego lub stwardnienie rozsiane), a 58 miało ból pochodzący z obwodowego układu nerwowego (obwodowa neuropatia, ogniskowe uszkodzenie nerwu, lub neuralgia poopryszczkowa).
U wszystkich pacjentów jedno lub więcej wcześniejszych badań dotyczących leczenia nonopioidami nie złagodziło bólu. Trzydziestu siedmiu pacjentów (46 procent) wcześniej wypróbowało małe dawki opioidów, a u 16 z nich dawki wcześniej stosowanych opioidów musiały zostać zmniejszone przed rozpoczęciem badania. Występowała tendencja do wcześniejszego stosowania niskodawkowych opioidów w grupie o małej mocy (P dla trendu = 0,06). Trzydziestu dwóch pacjentów nie stosowało jednocześnie leków, a 23 stosowało więcej niż jeden typ jednocześnie stosowanych leków. Najczęstszymi rodzajami współistniejących leków były leki przeciwdepresyjne (u 24 pacjentów), niesteroidowe leki przeciwzapalne (u 24 pacjentów) i leki przeciwdrgawkowe (u 11 pacjentów). Chociaż pacjenci z grupy o małej mocy częściej stosowali jednocześnie leki przeciwbólowe (P = 0,03), proporcja przy stosowaniu każdego konkretnego typu jednoczesnego leczenia była podobna w obu grupach.
Podstawowy pomiar wyników
Rysunek 2
[podobne: fizjoterapia po angielsku, zaburzenia sensoryczne u dzieci, pediatra z dojazdem do domu wrocław ]
[hasła pokrewne: przychodnia zdrowie kondratowicza, womp gdańsk, znieczulenie nasiękowe ]

0 thoughts on “Doustna terapia opioidowa w przypadku przewlekłego bólu obwodowego i ośrodkowego neuropatycznego czesc 4”