Skip to content

Immunodetekcja Tropheryma whipplei w tkankach jelitowych od pacjenta dr Whipplea z 1907 roku

3 miesiące ago

607 words

W 1907 r. George Whipple przeprowadził sekcję zwłok u 36-letniego pacjenta i opisał unikalne wyniki charakteryzujące chorobę, która nosi jego imię. Pieniste makrofagi w węzłach chłonnych i blaszka właściwa jelita cienkiego są cechami charakterystycznymi choroby Whipple a. Ponadto Whipple opisał liczbę organizmów w kształcie pręcików przypominających formę prątka gruźlicy w wakuolach komórek piankowatych.1 Sugerowano rolę bakterii w chorobie, ale jeszcze jej nie potwierdzono. W 1949 wykazano, że zawartość pienistych makrofagów jest pozytywna na barwieniu kwasem nadjodowym – Schiff (PAS), a 1961,2 ciałek pęcherzykowych identyfikowano za pomocą transmisyjnej mikroskopii elektronowej, ustalając przyczynę bakterii. W latach 90. XX w. Uniwersalne badanie reakcji łańcuchowej polimerazy na eubakteryjne geny rybosomalnego RNA 16S (rRNA) pozwoliło na specyficzną identyfikację przypuszczalnego czynnika sprawczego. Na podstawie tej sekwencji genów organizm został sklasyfikowany jako actinobacterium.3 W 2000 r. Tropheryma whipplei (dawniej T. whippelii) hodowano in vitro, 4 umożliwiając wytwarzanie wysoce swoistych przeciwciał.
Rycina 1. Rycina 1. Cechy histopatologiczne (panel A, hematoksylina i eozyna, x 200) i wyniki immunobarwienia (panel B, immunoproteina T. whipplei, x 400) w jelicie cienkim pierwszego pacjenta Whipple a z chorobą Whipple a. Kilka oryginalnych tkanek uzyskanych podczas sekcji zwłok przeprowadzonych przez Whipple było nadal dostępnych2 i poddano je przeglądowi. Blaszka właściwa jelita cienkiego była wypełniona pienistymi makrofagami i wyraźnie rozszerzonymi laktalami, powodując powiększenie i stępienie kosmków (Ryc. 1). Nacieki zapalne nie były istotnym składnikiem. Kilka preparatów próbek z jelita cienkiego zostało wybarwionych immunologicznie dla T. whipplei za pomocą poliklonalnego króliczego przeciwciała.5. Widoczny był schemat sugerujący liczne wewnątrzkomórkowe bakterie, a większość piankowatych makrofagów zidentyfikowanych w rozszerzonej blaszce właściwej barwiono intensywnie (ryc. 1); ten wzór był podobny do tego we współczesnych przypadkach z barwieniem PAS i barwieniem immunologicznym dla T. whipplei.
Prawie sto lat po pierwszym opisie choroby Whipple a ustalono, że jest to specyficzny organizm filogenetycznie spokrewniony z Mycobacterium tuberculosis 3, jak zasugerowano w pierwszym raporcie Whipple a.1 Godne uwagi jest to, że bakterie nadal mogą być wykrywane przy użyciu specyficznych przeciwciał w tkankach pierwotnego pacjenta – obserwacja, która rozwiązuje zagadkę pierwszego przypadku choroby Whipple a. Rozstrzygnięcie tego przypadku pokazuje przydatność zachowania ostrożnych archiwów i zapisów, które mogą ułatwić badanie rzadkich, rzadkich lub źle rozumianych ludzkich chorób, nawet blisko 100 lat później.
J. Stephen Dumler, MD
Blaire L. Baisden, MD
John H. Yardley, MD
Johns Hopkins Medical Institutions, Baltimore, MD 21205
[email protected] edu
Didier Raoult, MD, Ph.D.
Unité des Rickettsies, Faculté de Médecine, 13385 Marsylia, Francja
5 Referencje1. Whipple GH. Do tej pory nieopisana choroba charakteryzuje się anatomicznie przez złogi tłuszczu i kwasów tłuszczowych w jelitowych i krezkowych tkankach limfatycznych Bull Johns Hopkins Hosp 1907; 18: 382-391
Sieć ScienceGoogle Scholar
2. Yardley JH, Hendrix TR. Połączona mikroskopia elektronowa i świetlna w chorobie Whipple a. Bull Johns Hopkins Hosp 1961; 109: 80-98
Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Relman DA, Schmidt TM, MacDermott RP, Falkow S. Identyfikacja nieuporządkowanego Bacillus choroby Whipple a. N Engl J Med 1992; 327: 293-301
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Raoult D, Birg ML, La Scola B, i in. Uprawa Bacillus choroby Whipple a. N Engl J Med 2000; 342: 620-625 [Erratum, N Engl J Med 2000; 342: 1538.]
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Baisden BL, Lepidi H, Raoult D, Argani P, Yardley JH, Dumler JS. Rozpoznanie choroby Whipple a za pomocą analizy immunohistochemicznej: wrażliwa i specyficzna metoda wykrywania Tropheryma whipplei (Bacillus Whipple) w tkance zatopionej w parafinie. Am J Clin Pathol 2002; 118: 742-748
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
(22)
[patrz też: dental partner, anty hbs cena, skierowania do sanatorium lista oczekujących ]
[przypisy: przychodnia zdrowie kondratowicza, womp gdańsk, znieczulenie nasiękowe ]

0 thoughts on “Immunodetekcja Tropheryma whipplei w tkankach jelitowych od pacjenta dr Whipplea z 1907 roku”