Skip to content

kardiolog legnica prywatnie

1 miesiąc ago

494 words

Fosforylację STAT5 przywrócono przez dodanie interleukiny-3 (Figura 5E i Figura 5G), wykazując specyficzność imatinibu w tym kontekście. Podsumowując, dane te pokazują, że domena kinazy PDGFR. jest bezpośrednim celem imatynibu u pacjentów z zespołem hipereozynofilowym. Dyskusja
Podstawowa aktywacja kinaz tyrozynowych jest kluczowym elementem w patogenezie chorób mieloproliferacyjnych. W większości przypadków zmutowane kinazy zidentyfikowano przez klonowanie punktów przerwania translokacji chromosomalnej. Przykłady obejmują białka fuzyjne BCR-ABL, 24 ETV6-PDGFR., 25 HIP1-PDGFR., 26 ETV6-JAK2,27 i H4-PDGFR.28. Zespół hipereozynofilowy jest zespołem mieloproliferacyjnym, ale większość pacjentów ma pozornie prawidłowy kariotyp. Znaleźliśmy przegrupowanie genów, które nie jest oczywiste w przypadku standardowego kariotypowania, które skutkuje nowatorskim białkiem fuzyjnym FIP1L1-PDGFR..
Przegrupowanie genu FIP1L1-PDGFRA jest zaburzeniem klonalnym, które budzi wiele pytań dotyczących klasyfikacji zespołów eozynofilowych. Kryteria Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wskazują, że pacjenci z klonofilnymi eozynofilami powinni być klasyfikowani jako osoby z przewlekłą białaczką eozynofilową, a nie z zespołem hipereozynofilowym. Na podstawie tych kryteriów co najmniej siedmiu pacjentów z zespołem hipereozynofilowym powinno zostać przeklasyfikowanych jako mających przewlekłą białaczkę eozynofilową. Co więcej, jest prawdopodobne, że większość pacjentów z zespołem hipereozynofilowym, lub przynajmniej z chorobą wrażliwą na imatynib, będzie otrzymywać eozynofile klonowo. W związku z powyższym może być właściwe, aby dokonać ponownej oceny klasyfikacji WHO w świetle naszych obserwacji.
Kilka linii dowodów wskazuje, że białko fuzyjne FIP1L1-PDGFR. jest przyczyną zespołu hipereozynofilowego. Po pierwsze, stwierdzono u większości naszych pacjentów i ma właściwości biologiczne innych białek fuzyjnych kinazy tyrozynowej, które są zaangażowane w patogenezę choroby mieloproliferacyjnej. Po drugie, większość pacjentów z zespołem hipereozynofilowym ma odpowiedź na imatinib, silny inhibitor PDGFR., PDGFR., KIT i ABL.10 Większość takich pacjentów ma odpowiedź na niższe dawki imatinibu niż te wymagane do wywołania odpowiedzi hematologicznych i cytogenetycznych. u pacjentów z CML dodatnim pod względem BCR-ABL (np. 100 mg na dzień w porównaniu do 400 mg na dobę) .8 Ta różnica koreluje z niższym IC50 dla FIP1L1-PDGFR. niż dla BCR-ABL. Po trzecie, nawrót kliniczny i oporność na imatynib u pacjenta z zespołem hipereozynofilowym były związane z uzyskaniem mutacji punktowej w domenie wiążącej ATP białka fuzyjnego FIP1L1-PDGFR., które nadaje oporność na imatynib. Substytucja T674I jest analogiczna do mutacji T315I w kinazie ABL, która występuje u niektórych pacjentów z CML pozytywnym wobec BCR-ABL, u których rozwija się oporność na imatynib 21, a zatem wykazuje, że FIP1L1-PDGFR. jest celem terapeutycznym imatynibu w zespole hipereozynofilowym.
Dziewięciu z 11 pacjentów z zespołem hipereozynofilowym miało odpowiedzi na imatynib trwające dłużej niż trzy miesiące, ale tylko 5 z tych 9 miało wykrywalną fuzję FIP1L1-PDGFRA
[podobne: tk miednicy, endometrium z oznakami proliferacji, jakie są choroby zakaźne ]
[przypisy: uromed koszalin, retinopatia wcześniacza, przychodnia ziemowita wrocław ]

0 thoughts on “kardiolog legnica prywatnie”