Skip to content

Kliniczne spektrum otyłości i mutacji w genie receptora melanokortyny 4

4 miesiące ago

504 words

Niedobór receptora melanokortyny 4 (MC4R) jest najczęstszą monogenową postacią otyłości. Jednak nie zdefiniowano spektrum klinicznego i sposobu dziedziczenia, mechanizmy patofizjologiczne prowadzące do otyłości są słabo poznane, a niewiele informacji dotyczących korelacji genotyp-fenotyp. Metody
Ustaliliśmy sekwencję nukleotydową genu MC4R u 500 probantów z ciężką otyłością dziecięcą. Przeprowadzono badania rodzinne w celu zbadania koseregacji zidentyfikowanych mutacji z otyłością. Pacjentów z niedoborem MC4R poddano ocenie metabolicznej i endokrynologicznej; wyniki skorelowano z właściwościami sygnałowymi zmutowanych receptorów.
Wyniki
Dwadzieścia dziewięć probantów (5,8 procent) miało mutacje w MC4R; 23 były heterozygotyczne, a 6 było homozygotycznych. Nośniki mutacyjne miały poważną otyłość, zwiększoną masę beztłuszczową, wzrost liniowy, hiperfagię i ciężką hiperinsulinemię; homozygotki były bardziej dotknięte niż heterozygoty. Osoby z mutacjami zachowującymi resztkową zdolność sygnalizacyjną miały mniejszy fenotyp.
Wnioski
Mutacje w MC4R powodują wyraźny syndrom otyłości, który jest dziedziczony w sposób kodominujący. Mutacje prowadzące do całkowitej utraty funkcji są związane z bardziej ostrym fenotypem. Korelacja między właściwościami sygnalizacyjnymi tych zmutowanych receptorów a poborem energii podkreśla kluczową rolę tego receptora w kontroli zachowań żywieniowych u ludzi.
Wprowadzenie
Chociaż zmiany w diecie i ćwiczeniach leżą u podstaw obecnego globalnego wzrostu częstości występowania otyłości, istnieją znaczne dowody na istotny wkład genetyczny w regulację masy ciała.1 Mutacje przyczynowo-skutkowe leżące u podstaw kilku rozpoznawalnych plejotropowych zespołów otyłości (np. Zespół Bardeta-Biedla) zostały niedawno zidentyfikowane, ale w żadnym przypadku nie wyjaśniono wyraźnego mechanistycznego związku między produktem zmutowanego genu a zaburzonym bilansem energetycznym.2 Badanie szczepów myszy otyłych genetycznie doprowadziło do odkrycia kilku genów, których mutacje stwierdzono, że prowadzi do poważnej otyłości u ludzi. Niedobór leptyny pochodzącej od adipocytów powoduje otyłość, hiperfagię, niepłodność i upośledzoną zależność od komórek T u myszy 3, 4 i ludzi, 5,6, a podawanie leptyny całkowicie odwraca wszystkie aspekty fenotypu u obu gatunków. 7-11 Proopiomelanokortyna jest regulowana przez leptynę i jest cięta przez konwertazy prohormonowe w celu uzyskania hormonu stymulującego melanocyty. 12 Mutacje utraty funkcji w genie proopiomelanokortyny prowadzą do otyłości u myszy i ludzi.13,14 Działania .-melanocytów hormon stymulujący receptor melanokortyny 4 (MC4R) prowadzi do zmniejszenia przyjmowania pokarmu, 15 i myszy z mutacjami zerowymi w MC4R mają zwiększone spożycie pokarmu, otyłość i hiperinsulinemię.16
My i inni zidentyfikowaliśmy mutacje w MC4R u osób otyłych.17-19 Jednak brak informacji klinicznych uniemożliwił dokładny opis zespołu klinicznego lub systematyczne badanie korelacji między genotypem a fenotypem. Dlatego przebadaliśmy 500 osób z ciężką otyłością o wczesnym początku w przypadku mutacji w MC4R i przeprowadziliśmy badania kliniczne tych z mutacjami
[hasła pokrewne: transport medyczny łódź, dental partner, jakie są choroby zakaźne ]
[więcej w: symetykon, euromedicus, kręcenie hula hop efekty ]

0 thoughts on “Kliniczne spektrum otyłości i mutacji w genie receptora melanokortyny 4”