Skip to content

Nadmierne objadanie się jako główny fenotyp mutacji receptora 4 receptora melanokortyny

1 miesiąc ago

228 words

Otyłość, choroba wieloczynnikowa spowodowana oddziaływaniem czynników genetycznych ze środowiskiem, jest w dużej mierze wielogenowa. Kilka mutacji w tych genach, takich jak gen receptora leptyny (LEPR) i gen receptora melanokortyny 4 (MC4R), zidentyfikowano jako przyczyny monogenowej otyłości. Metody
Sekwencjonowaliśmy kompletny region kodujący MC4R, region genu proopiomelanokortyny (POMC) kodujący hormon stymulujący . melanocytów oraz domenę wiążącą leptynę LEPR u 469 ciężko otyłych białych osób (370 kobiet i 99 mężczyzn; ] wiek, 41,0 . 0,5 roku, wskaźnik masy ciała [waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach], 44,1 . 2,0). Piętnaście kobiet i 10 mężczyzn bez wywiadu w wywiadzie lub z wywiadem rodzinnym w kierunku otyłości służyło jako kontrola normalnej wagi (wiek: 47,7 . 2,0 lat, wskaźnik masy ciała, 21,6 . 0,4). Uzyskano szczegółowe dane fenotypowe, w tym informacje na temat tkanki tłuszczowej, wydatków na energię spoczynkową, termogenezy indukowanej dietą, stężenia leptyny w surowicy oraz zachowania żywieniowego.
Wyniki
Dwadzieścia cztery osoby otyłe (5,1 procent) i jedna osoba kontrolna (4 procent) posiadały mutacje MC4R, w tym pięć nowych wariantów. Dwadzieścia z 24 otyłych osobników z mutacją MC4R było dopasowanych do wieku, płci i wskaźnika masy ciała ze 120 spośród 445 otyłych osobników bez mutacji MC4R. Wszyscy nosiciele mutacji stwierdzili objadanie się, w porównaniu z 14,2% otyłych osobników bez mutacji (P <0,001) i 0% osób o normalnej wadze bez mutacji. Częstość występowania objadania się była podobna u nosicieli mutacji w domenie wiążącej leptynę LEPR i bez nośnika. Nie wykryto mutacji w regionie kodującym . melanocyty hormonu stymulującego POMC.
Wnioski
Nadmierne objadanie się jest główną fenotypową cechą charakterystyczną dla osobników z mutacją w MC4R, genie będącym kandydatem do kontrolowania zachowania żywieniowego.
Wprowadzenie
Częstość występowania otyłości, wieloczynnikowej choroby spowodowanej interakcją czynników genetycznych ze środowiskiem 1, szybko rośnie na całym świecie.2 Siedzący tryb życia, dieta o wysokiej zawartości tłuszczu, o dużej gęstości energetycznej i genetyczna predyspozycja do otyłości przyczyniają się do epidemii.
Zidentyfikowano kilka genów najwyraźniej związanych z apetytem. Kwas leptynowy 3 pochodny adipocytów sygnalizuje stan odżywienia podwzgórzu poprzez wiązanie z receptorem leptyny5 i wyzwala wytwarzanie hormonu stymulującego melanocyty za pomocą neuronów proopiomelanokortyny (POMC) 6 . Hormon stymulujący melanocyty wiąże się z melanokortą 4 receptor (MC4R), 7 powodujący anorektyczne właściwości hormonu.
W przeciwieństwie do sporadycznych doniesień o monogenowej otyłości związanej z rzadkimi mutacjami w genach dla leptyny, 3,4,8 receptora leptyny (LEPR) 5,9 i POMC, 10 gen MC4R jest zaangażowany w rozwój otyłości w 4 procent osób z indeksem masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) powyżej 35,11 Myszy z mutacjami i niedoborami MC4R mają hiperfagię, otyłość i hiperinsulinemię12,13 i wykazują zwiększoną wydajność kaloryczną.14 W 1998 r. Po raz pierwszy zgłoszono mutacje wskazujące na zmienność genetyczną MC4R jako monogennej przyczyny otyłości u ludzi15,16
[patrz też: skierowania do sanatorium lista oczekujących, korona na cyrkonie cena, ziarniak naczyniowy ]
[hasła pokrewne: asymetria ułożeniowa, ziarniak naczyniowy, pasaż ursynowski 1 ]

0 thoughts on “Nadmierne objadanie się jako główny fenotyp mutacji receptora 4 receptora melanokortyny”