Skip to content

przychodnia wrocław bulwar ikara

3 miesiące ago

502 words

Dlatego oceniliśmy odpowiedź na imatynib u pacjentów z zespołem hipereozynofilowym i molekularną podstawą odpowiedzi. Metody
Pacjenci i leczenie
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka 17 pacjentów z zespołem hipereozynofilowym (HES). Badanie przeprowadzono od czerwca 2001 r. Do października 2002 r. Przebadaliśmy 16 pacjentów, u których rozpoznano zespół hipereozynofilowy i 1, u których ostra białaczka szpikowa wystąpiła zwłóknienie szpiku, które rozwijało się z szybko postępującego hipereozynofilowego zaburzenia mieloproliferacyjnego (Tabela 1). Tylko pacjenci od do 11, którzy mieli objawową chorobę, byli leczeni imatynibem w dawce od 100 do 400 mg na dobę. Pacjenci w wieku od 12 do 17 lat nie byli leczeni imatynibem. Żaden pacjent jednocześnie nie otrzymał leczenia cytotoksycznego.
Pisemną świadomą zgodę uzyskano na prospektywne gromadzenie danych klinicznych i pobieranie próbek biologicznych do analizy genów, o których wiadomo, że są hamowane przez imatinib. Całkowita remisja hematologiczna została zdefiniowana jako liczba białych krwinek mniejsza niż 10 000 na milimetr sześcienny, liczba płytek krwi większa niż 100 000 na milimetr sześcienny, obecność mniej niż 5 procent eozynofilów w krwi obwodowej i szpiku kostnym, brak blastów i promielocytów we krwi obwodowej oraz brak pozaszpikowego zajęcia.
Fluorescencja w hybrydyzacji in situ
Fluorescencyjną hybrydyzację in situ przeprowadzono jak opisano poprzednio.14 Sondy otrzymano z bibliotek Roswell Park Cancer Institute RPCI6 i RPCI11 (http://www.chori.org/BACPAC).
Szybka amplifikacja komplementarnych końców DNA
Trizol (Invitrogen) zastosowano do ekstrakcji RNA z białych krwinek. DNA wyekstrahowano za pomocą zestawu DNA Qimp DNA Qiagen (Qiagen). Pierwszą nić komplementarnego DNA (cDNA) zsyntetyzowano z 2 .g całkowitego RNA przy użyciu systemu syntezy pierwszej nici Superscript (Invitrogen) ze starterem specyficznym dla genu lub starterami losowymi. Szybka amplifikacja końców cDNA została przeprowadzona jak opisano wcześniej15 ze starterami PDGFRA-R1 do syntezy cDNA i PDGFRA-R2 i PDGFRA-R3 dla zagnieżdżonej reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR).
Test PCR
Fuzję genu Fip1-podobnego (FIP1L1) z genem PDGFR. (PDGFRA) potwierdzono na cDNA przez nested PCR z użyciem par starterów FIP1L1-F4 i PDGFRA-R1 i FIP1L1-F5 i PDGFRA-R2. Odwrotną fuzję wykryto przy użyciu par starterów PDGFRA-F5 i FIP1L1-R1 i PDGFRA-F3 i FIP1L1-R2. Amplifikację genu fuzyjnego na poziomie DNA przeprowadzono za pomocą systemu PCR z wydłużoną matrycą (Roche). W celu analizy mutacji genu fuzyjnego FIP1L1-PDGFRA u pacjenta 5 gen amplifikowano za pomocą starterów FIP1L1-F5 i PDGFRA-R12. Exon 15 PDGFRA amplifikowano ze starterami PDGFRA-F14 i PDGFRA-R15. Produkty PCR klonowano w plazmidzie pGEM-T-easy (Promega) i sekwencjonowano przy użyciu sekwenatora ABI (Perkin Elmer). Dalekosiężna odwrotna reakcja PCR została przeprowadzona zgodnie z wcześniejszym opisem, 16 przy użyciu trawienia AseI (New England Biolabs) i par primerów LDI1 i PDGFRA-R2 w pierwszej PCR i LDI2 i PDGFRA-R3 w zagnieżdżonej PCR.
Konstrukty
Otwarta ramka odczytu genu fuzyjnego FIP1L1-PDGFRA została zamplifikowana przez PCR z cDNA z Pacjenta przy użyciu korektora enzymu HF-2 (Clontech) i starterów FIP1L1-Fc i PDGFRA-Rc
[więcej w: skierowania do sanatorium lista oczekujących, endometrium z oznakami proliferacji, pediatra z dojazdem do domu wrocław ]
[przypisy: podwyższona amylaza, socjopata cechy, rozwarstwienie siatkówki ]

0 thoughts on “przychodnia wrocław bulwar ikara”